Międzynarodowy Sąd Arbitrażowy
strzałkaAktualności
[10-10-2013 2013:14:27]
Księgi wieczyste – zmiana ustawy o księgach wieczystych i hipotece

Podstawowe zmiany nowelizacyjne:

[02-10-2013 2013:29:25]
Prawo pracy - zmiany
23 sierpnia 2013 roku weszła w życie nowelizacja Kodeksu Pracy i ustawy o związkach zawodowych, wprowadzająca dłuższe okresy rozliczeniowe oraz ruchomy czas pracy.
[01-10-2013 2013:17:36]
Postępowanie elektroniczne - nowelizacja
Po wejściu w życie nowelizacji każdy składany pozew będzie musiał zawierać numeru PESEL lub NIP pozwanego

Strona 1 z 7  > >>

MSA BIURO WROCŁAW:
ul. Swojczycka 116 a/4
51-502 Wrocław

Tel.: +4871/ 348 26 82
Fax: +4871/ 733 40 01
E-mail: arbitraz@msa.pl

Osoby zainteresowane organizowanymi przez MSA szkoleniami zapraszamy na stronę

www.WynegocjujTo.pl

baner
strzałka

Konwencje międzynarodowe

Wykaz konwencji międzynarodowych w sprawie arbitrażu gospodarczego ratyfikowanych przez Polskę

KONWENCJA O UZNAWANIU I WYKONYWANIU ZAGRANICZNYCH ORZECZEŃ ARBITRAŻOWYCH
sporządzona w Nowym Jorku dnia 10 czerwca 1958 r.

(Dz. U. z dnia 16 lutego 1962 r.)
Dz.U.64.40.270
Dz.U.64.40.270

KONWENCJA EUROPEJSKA O MIĘDZYNARODOWYM ARBITRAŻU HANDLOWYM

sporządzona w Genewie dnia 21 kwietnia 1961 r.
(Dz. U. z dnia 17 listopada 1964 r.)
Dz.U.31.84.648- tekst pierwotny
Dz.U.31.84.648

PROTOKÓŁ o klauzulach arbitrażowych, podpisany w Genewie dn. 24 września 1923 r.
(Dz. U. z dnia 17 września 1931 r.)
Ratyfikowany zgodnie z ustawą z dnia 18 marca 1931 r.
(Dz. U. R. P. Nr. 42, poz. 372).

Historia arbitrażu międzynarodowego

- sądownictwo polubowne jest instytucją starszą od sądownictwa państwowego, nabrało większego znaczenia w momencie, gdy orzeczenia wydawane przez sądy polubowne mogły uzyskać moc wyroków sądów państwowych,

- momentem przełomowym w rozwoju arbitrażu międzynarodowego stało się powołanie 10 czerwca 1914 roku Międzynarodowej Izby Handlowej w Paryżu, działała ona jako niepaństwowa organizacja handlowa, od pierwszej chwili Izba przywiązywała ogromne znaczenie do stworzenia warunków szybkiego, taniego i ostatecznego rozstrzygania sporów pomiędzy kupcami, w tym też stwierdzeniu zamyka się istota arbitrażu,

PROTOKÓŁ GENEWSKI O KLAUZULACH ARBITRAŻOWYCH Z 1923 ROKU- jest to pierwszy międzynarodowy akt prawny o charakterze konwencji,

- istotną przeszkodą rozwoju arbitrażu był brak regulacji prawnej odnoszącej się do uznawania przez państwa ważności zapisu na sąd polubowny, protokół ten przeszkodę ta usunął, państwa podpisujące go zobowiązały się uznawać ważność zapisu na sąd polubowny dokonanego przez organy podlegające jurysdykcji różnych umawiających się państw,

- państwa zobowiązały się honorować akt stron co do procedury arbitrażowej oraz ułatwić czynności procesowe, które mają być dokonane na ich terytorium,

- według niego umawiające się państwa zobowiązały się zapewnić według norm swojego prawa wykonalność orzeczeń arbitrażowych zapadłych na ich własnym terytorium,

- fakt, że strony dokonały zapisu na kompromis lub zawarły klauzulę arbitrażową zobowiązywał sądy państwowe państw stron protokołu do odrzucenia pozwu, jeżeli taki do tych sadów został skierowany,

- protokół podpisały 34 państwa,

- protokół stracił ważność po podpisaniu konwencji nowojorskiej i europejskiej.

KONWENCJA GENEWSKA O WYKONYWANIU OBCYCH ORZECZEŃ ARBITRAŻOWYCH

- protokół genewski zapewniał wykonalność orzeczeń tylko na terytorium tego państwa, w którym zostało wydane orzeczenie, powstała konieczność jego rozszerzenia,

- doszło więc do podpisania konwencji genewskiej,

- umawiające się państwa zobowiązały się do uznawania i wykonywania orzeczeń sądowych arbitrażowych pod warunkiem, że orzeczenie takie zapadło pod jurysdykcją którejś z umawiających się stron, ust. II art. 1 podawał warunki ale mimo tego wiele orzeczeń nie było uznawanych.

KONWENCJA NOWOJORSKA Z 1958 ROKU O UZNAWANIU I WYKONYWANIU ZAGRANICZNYCH ORZECZEN ARBITRAŻOWYCH

- konwencja nowojorska jest podstawowym aktem prawnym na skalę światową,

- celem jej powołania było zastąpienie protokołu genewskiego z 1923 roku,

- chodziło w niej o to, że konwencja genewska stawiała zbyt duże wymagania by orzeczenia były spełniane w innych państwach – stronach konwencji i o to by rozszerzyć jej zakres,

- konwencja nowojorska w porównaniu z konwencją genewska wprowadziła wiele ułatwień w uznawaniu i wykonywaniu orzeczeń, objęła swym zakresem nie tylko orzeczenia wydane na terytorium państwa – członka konwencji,

- konwencja ta określiła katalog przyczyn odmowy wykonania orzeczenia, przy czy ciężar dowodu przerzuciła na stronę przeciwko, której dochodzi się praw z orzeczenia,

- głównym przedmiotem konwencji jest zagraniczne orzeczenia arbitrażowe, o charakterze zagranicznym decyduje fakt wydania go za granicą albo uznania takiego orzeczenia za krajowe w państwie, w którym żąda się jego wykonania,

- w trybie tej konwencji mogą być wydane orzeczenia w sprawie sporów pomiędzy osobami fizycznymi i prawnymi podległymi państwom – stronom konwencji,

- podstawowym przepisem konwencji jest art III, który zobowiązuje państwa członkowskie do uznania orzeczeń arbitrażowych za wiążące i wykonania ich zgodnie z procedurą obowiązującą na terenie państwa wykonywania,

- art V i VI mówi o odmowie wykonania orzeczenia.

 

KONWENCJA EUROPEJSKA Z 1961 ROKU

- dnia 21 kwietnia 1961 roku pełnomocnicy 22 państw europejskich zawarli konwencję, obecnie jej stronami jest 26 państw,

- jest uzupełnieniem konwencji nowojorskiej,

- konwencja reguluje przesłanki ważności umowy o arbitraż, musi być zawarta w formie pisemnej, lub w drodze podpisania przez strony umowy, wymiany listów, telegramów, dalekopisów,

- strony mają swobodę w wyborze sądu arbitrażowego – instytucjonalnego lub ad hoc, zarzut niewłaściowości arbitrażu należy podnieść najpóźniej w chwili podnoszenia zarzutu co do istoty sprawy,

- konwencja stwarza możliwość orzekania nie tylko na podstawie prawa ale i zasad słuszności, możliwość taka istnieje jeśli taka była wola stron i pozwala na to prawo rządzące arbitrażem,

- przewiduje ona możliwość interwencji sądów państwowych przed postępowaniem, w trakcie i po zakończeniu, przed wszczęciem postępowania sąd może wydać zarządzenie tymczasowe,

- sąd państwowy może wpłynąć na rozpatrzenie sprawy jeśli  przemawiają poważne przyczyny,

- po zakończeniu postępowania arbitrażowego sąd państwowy może jedynie uchylić orzeczenie.

 

KONWENCJA WASZYNGTOŃSKA Z 1965 ROKU

- powstałą w kwestii uregulowania kontraktów inwestycyjnych, zawieranych przez kraje silnie rozwinięte z tymi które są pozbawione kapitału inwestycyjnego i technologicznego know – how, inwestycji o wysokim poziomie ryzyka,

- jeśli stronami były dwa różne państwa to, to będące inwestorem miało duże obawy co do rozpatrzenia kwestii spornych przez sąd państwowy swego kontrahenta gdyż ten był wówczas w uprzywilejowanej pozycji gdyż miał wpływ na sądownictwo i zmiany w przepisach prawnych,

- w pełni respektowane jest oddanie sporu pod orzecznictwo sądów znajdujących się w innych krajach,

- inicjatywę stworzenia dogodnych warunków dla inwestorów i krajów, których inwestycja miała dotyczyć podjął Bank Światowy czyli instytucja zajmująca się organizowaniem środków finansowych dla krajów rozwijających się,

- 18 marca 1965 roku Bank Światowy rozesłał projekt stosownej konwencji, 14 października państwa członkowskie ją podpisały,

- powołano Międzynarodowe Centrum rozstrzygania sporów inwestycyjnych – jest to organ Banku Światowego, administruje procesy arbitrażowe, jest to instytucja niezależna od krajowych systemów prawnych,

- prowadzi dwie listy, listę mediatorów (koncyliatowrów) oraz listę arbitrów,

- rozdział III reguluje procedurę mediacyjną, rozdział IV arbitrażową.

 

KONWENCJA MOSKIEWSKA Z 1972 ROKU

- jest to konwencja o rozstrzyganiu sporów arbitrażowych cywilonoprawnych wynikających ze stosunku współpracy gospodarczej i naukowo – technicznej,

- podpisana 26 maja 1972 roku w Moskwie przez przedstawicieli rządów państw członkowskich RWPG,

- istota tej konwencji sprowadza się do uznania obligatoryjnego drogi arbitrażowej dla sporów gospodarczych i naukowo – technicznych dotyczących krajów konwencyjnych,

- wola kontrahentów została ograniczona do wskazania właściwości sądu przy Izbie Handlowej w państwie, na którego terytorium siedzibę ma pozwany, ale strony mogą też umówić się na sąd w trzecim kraju konwencyjnym,

- po rozwiązaniu RWPG i wypowiedzeniu umów przez niektóre kraje powstał szereg problemów związanych z jej stosowaniem,

- dotyczy to wypowiedzenia umowy przez kraje, które się rozpadły jak np ZSPP czy Czechosłowację, pojawiła się kwestia następstwa prawnego w stosunku do zobowiązań państw związkowych,

- brak jest w tym zakresie zgodności poglądów,

- nie jest też jasna kwestia zapisów na sąd arbitrażowy w trzecim kraju jeśli wypowiedział on konwencję, czy zapis można uznać za podlegający konwencji z wszystkimi następstwami, w tej sprawie również są wątpliwości,

- obecnie stronami konwencji nadal są Rosja, Rumunia, Bułgaria, Kuba i Mongolia.

REGULAMINY ARBITRAŻOWE DLA ARBITRAŻY AD HOC

- dla ułatwienia zostały przygotowane regulaminy i pozostawione do dyspozycji stron,

- powołanie w klauzuli arbitrażowej jest równoznaczne z dokonaniem przez strony wyboru procedury wedle, której powinien działać sąd,

- regulamin arbitrażowy Europejskiej Komisji Gospodarczej z 1963 roku,

- regulamin arbitrażowy UNCITRAL przyjęty w 1976 roku i jednomyślnie zaaprobowany przez Zgromadzenie Ogólne ONZ.

PRAWO MODELOWE

- w 1985 roku w ramach UNCITRAL powstało prawo modelowe, którego tekst został państwom ONZ zalecony jako wzór dla ich ustawodawstwa arbitrażowego,

- jest wyrazem tendencji zmierzających do ujednolicenia prawa międzynarodowegoarbitrażu handlowego w skali uniwersalnej,

- prawo modelowe zostało już przyjęte przez wiele państw, w Polsce czynione są przygotowania do jego przyjęcia.